توسعه واکسن های سرطان شخصی با ویروس مهندسی شده
به گزارش بیست و یکم، محققان دانشگاه ام آی تی یک ویروس بی خطر را به یک پلت فرم انتقالی مقیاس نانو مهندسی کرده اند که به ایجاد واکسن های سرطان شخصی سازی شده، کمک می نماید.
به گزارش بیست و یکم به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، محققان با کنترل چگونگی نمایش پروتئین هایی که سرطان را هدف می گیرند روی ویروس، نوعی ذرات واکسن توسعه دادند که پیشرفت تومور در موش ها را به میزان قابل توجهی کم کرد. این پلت فرم از یک باکتریوفاژ اصلاح شده شده بنام M۱۳، ویروسی که باکتری را مبتلا می کند اما برای انسان ها بی خطر است، بهره می گیرد. پلت فرم مذکور یک ساختار بلند و زنجیره مانند به نام نانوفیبر می سازد که میتوان آنرا با آنتی ژن ها (پروتئین هایی که در شناخت اهداف خاص به سیستم ایمنی کمک می کنند، ) پوشاند.
آنها متوجه شدند انطباق غلظت این آنتی ژن ها روی ساختار ویروسی چگونگی تحریک موثر واکنش سیستم ایمنی توسط واکسن را تغییر داد. این امر به محققان اجازه می دهد ذرات با آنتی ژن های مختلف را برای هدف گرفتن تومورها در بدن بیمار شخصی سازی کنند.
آنجلا بلچر پروفسور مهندسی زیستی و علوم مواد و مهندسی مولف ارشد این مطالعه است. شنگنان هواونگ رهبری پژوهش را برعهده داشت.
باکتریوفاژ M۱۳ شامل یک شاخه جداگانه از دی ان ای است که با پوسته ای از جنس پروتئین یا کپسید پوشیده شده است. این محققان یک کپسید پروتئین به نام pVIII را اصلاح و با گنجاندن دستورالعمل های ژنتیکی مربوطه در ویروس، آنتی ژن های سرطانی را به سطح آن متصل کردند.
اما کنترل این که چه تعداد پروتئین های حامل آنتی ژن روی ساختار ویروسی ظاهر می شد، اهمیت زیادی داشت. محققان متوجه شدند افزودن یک یا دو آمینواسید با بار منفی به pVIIII تراکم آنتی ژن را افزایش داد. آنها با عرضه یک جهش ژنتیک که تولید آنتی ژن را کند تر می کند، می توانند فرآیند را بالاتر از پیش انطباق دهند.
پژوهشگران با بهره گیری از این مهارتها ذراتی تولید کردند که مدل آنتی ژن SIINFEKL را با تراکم شش تا ۷۰ درصد نمایش می داد. این واکسن با ۳۵ درصد تراکم آنتی ژن بعد از تزریق به موش ها محافظت قدرتمندتری نسبت به نمونه ای با آنتی ژن شش درصد ایجاد کرد.
موش هایی که واکسن با تراکم آنتی ژن بالاتر دریافت نمودند، بعد از قرار گرفتن در مقابل سلول های ملانوما حاوی همان آنتی ژن احتمال کمتری داشت در بدنشان تومور تشکیل گردد. بدن این حیوانات سلول های تی بیشتری تولید کرد که پروتئین های در رابطه با سرطان را هدف گرفتند.
به طور خلاصه پلتفرم مذکور یک ساختار بلند و زنجیره مانند به نام نانوفیبر می سازد که می توان آن را با آنتی ژن ها (پروتئین هایی که در شناخت اهداف خاص به سیستم ایمنی کمک می کنند، ) پوشاند.آنها متوجه شدند انطباق غلظت این آنتی ژن ها روی ساختار ویروسی چگونگی تحریک موثر واکنش سیستم ایمنی توسط واکسن را عوض کرد. این امر به محققان اجازه می دهد ذرات با آنتی ژن های مختلف را برای هدف گرفتن تومورها در بدن بیمار شخصی سازی کنند.آنجلا بلچر پروفسور مهندسی زیستی و علوم مواد و مهندسی مولف ارشد این مطالعه است.
منبع: بیست و یکم
این مطلب بیست و یکم را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قرن بیست و یکم در مورد این مطلب