ایرباس به فناوری پوست کوسه مجهز می شود
به گزارش بیست و یکم، شرکت لوفتهانزا تکنیک تاییدیه آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا(EASA) برای نصب پوسته بیونیک AeroSHARK روی ایرباس A330-300 Discover را دریافت کرده تابا کارآمدی و بهره وری شنای کوسه، پرواز کند.
به گزارش بیست و یکم به نقل از نیواطلس، شرکت لوفتهانزا تکنیک تأییدیه آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا (EASA) را برای نصب پوسته بیونیک AeroSHARK روی یک فروند ایرباس A330-300 دریافت کرده است؛ فناوری ای که با الگوبرداری از پوست کوسه طراحی شده و هدف آن کاهش نیروی پسار و افزایش راندمان پرواز است.
مهندسی هوانوردی همیشه در سعی برای مواجهه با یکی از بزرگ ترین موانع عملکرد هواپیما، یعنی نیروی پسار، بوده است. بااینکه بدنه آلیاژی هواپیما در ظاهر بطورکامل صاف به نظر می آید، سطح آن در مقیاس میکروسکوپی ناهموار است. هنگامی که هواپیما در ارتفاع بالا و با سرعت حدود ۴۸۰ گره دریایی، معادل ۸۹۰ کیلومتر بر ساعت، حرکت می کند، لایه ای نازک از هوا به سطح بدنه می چسبد.
در نزدیکی سطح بدنه، لایه ای با ضخامت حدود یک میلی متر شکل می گیرد که به آن لایه مرزی ویسکوز گفته می شود. این لایه حاوی جریان های آشفته و گرداب های کوچک است.
وجود این تلاطم موجب ایجاد پسار اصطکاکی می شود که حدود ۵۰ درصد از کل پسار آیرودینامیکی را تشکیل می دهد و درنتیجه، عملکرد و راندمان هواپیما را کم می کند. کاهش این تلاطم می تواند به افزایش قابل توجه کارآیی پرواز منجر شود؛ موضوعی که فناوری AeroSHARK با ایده گرفتن از پوست کوسه بدنبال آنست.
پوست کوسه نیز برعکس تصور، بطورکامل صاف و یکدست نیست و ساختاری زبر دارد. سطح بدن این آبزی از فلس های خیلی ریز و دندان مانندی پوشیده شده که زیست شناسان آنها را دندانک های پوستی می نامند. این ساختارها دارای شیارها و برجستگی های میکروسکوپی و موازی هستند.
دندانک های پوستی در سراسر بدن کوسه قرار دارند و هنگام عبور آب از روی پوست، با بوجودآوردن گرداب های خیلی کوچک به کنترل جریان آب کمک می کنند. شیارهای موجود روی این ساختارها مانع از جدا شدن جریان از سطح پوست می شوند و درنتیجه، تلاطم و اصطکاک کاهش پیدا می کند. این سازوکار به کوسه اجازه می دهد با مقاومت کمتری در آب حرکت نماید.
فناوری AeroSHARK با الگوبرداری از همین ساختار طبیعی، عملکرد مشابهی به وجود می آورد. این فناوری از یک لایه پلیمری مصنوعی تشکیل شده که شیارهایی با عمق حدود ۵۰ میکرومتر روی آن بوجود آمده است. این شیارها هندسه، ارتفاع و فاصله برجستگی های موجود روی پوست کوسه را بازسازی می کنند.
شرکت سازنده این فناوری مدعی است استفاده از AeroSHARK می تواند مصرف سوخت و میزان انتشار آلاینده ها را در هر پرواز حدود یک درصد کم کند. در صورت استفاده از این پوشش روی بال ها و بخش دم هواپیما، میزان صرفه جویی می تواند به حدود ۲ درصد برسد.
تأییدیه جدید EASA اولین مجوز استفاده از این فنآوری در هواپیماهای تجاری نیست. AeroSHARK قبل از این نیز روی ۲۲ فروند بوئینگ ۷۷۷ در ناوگان لوفتهانزا نصب شده و بر اساس اعلام شرکت، استفاده از آن به صرفه جویی روزانه حدود ۱۹ تن سوخت منجر گردیده است.
بطور خلاصه به گزارش بیست و یکم به نقل از نیواطلس، شرکت لوفتهانزا تکنیک تأییدیه آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا (EASA) را برای نصب پوسته بیونیک AeroSHARK روی یک فروند ایرباس A330-300 دریافت کرده است؛ فناوری ای که با الگوبرداری از پوست کوسه طراحی شده و هدف آن کاهش نیروی پسار و افزایش راندمان پرواز است. مهندسی هوانوردی همیشه در اهتمام برای مواجهه با یکی از بزرگ ترین موانع عملکرد هواپیما، یعنی نیروی پسار، بوده است. هنگامی که هواپیما در ارتفاع بالا و با سرعت حدود ۴۸۰ گره دریایی، معادل ۸۹۰ کیلومتر بر ساعت، حرکت می کند، لایه ای نازک از هوا به سطح بدنه می چسبد. در نزدیکی سطح بدنه، لایه ای با ضخامت حدود یک میلی متر شکل می گیرد که به آن لایه مرزی ویسکوز گفته می شود.
این مطلب بیست و یکم را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قرن بیست و یکم در مورد این مطلب