نقش آینده دانش بنیانها باید پیشرفت جایگاه صنایع در رقابتهای جهانی باشد
به گزارش بیست و یکم، رئیس مرکز گسترش فناوری های راهبردی اظهار داشت: نقش آتی دانش بنیان ها باید ارتقاء جایگاه صنایع ملی در حوزه رقابتهای جهانی واز طریق رسوخ جامع فناوری باشد.
به گزارش بیست و یکم به نقل از مهر، حمیدرضا سرکار رییس مرکز گسترش فناوری های راهبردی در پنل تخصصی «حمایت های شرکت های دانش بنیان در پارادایم جدید» که در حاشیه رویداد «معماری نوین حکمرانی علم و فناوری کشور» برگزار شد، ضمن اشاره به ضرورت تحقق مطالبات رهبر معظم انقلاب در حوزه ایجاد ارتباط واقعی میان دانشگاه و صنعت، به نقد جدی و لطمه شناسی چالش های موجود در این عرصه پرداخت.
سرکار با گلایه از رویکرد فعلی در برخورد با این مسئله اشاره کرد: هم اکنون، نشست های مربوط به ارتباط دانشگاه و صنعت اغلب به فضایی برای متهم سازی متقابل میان دو طرف تبدیل گشته است؛ به صورتی که از یک سو دانشگاه ها از عقب ماندگی و عدم پذیرش فناوری توسط صنعت گلایه می کنند و از طرف دیگر، صنایع از رویکرد محضِ مقاله محوری در دانشگاه ها انتقاد دارند.
رئیس مرکز گسترش فناوری های راهبردی در ادامه با ارایه یک تفکیک بنیادین میان مفهوم «صنعت» و «کارخانه» عنوان کرد: ما در کشور با پدیده نادری به نام صنعت روبرو می باشیم و آن چه در واقعیت اقتصادی ما وجود دارد، عمدتا مجموعه ای از کارخانه هاست. کارخانه فقط شامل یک زمین و سوله است که با واردات ماشین آلات خارجی و استخدام نیروی کارگر، پروسه تولید را شروع می کند؛ اما صنعت زمانی متولد می شود که ما خودمان به قابلیت ماشین سازی نائل شویم و بتوانیم فناوری بومی را در لایه های مختلف فرآیندهای تولید رسوخ دهیم.
وی با تشریح وضعیت واحدهای تولیدی کشور اضافه کرد: برخی حوزه های موفق مانند صنایع دفاعی و سلامت توانسته اند به سطح قابل قبولی از فناوری بومی و خوداتکایی برسند، اما اکثریت واحدهای تولیدی موجود در کشور، اصولا بدون ظرفیت ساختاری برای جذب متخصص و پذیرش تکنولوژی های جدید هستند. کارخانه های سنتی عمدتا بدنبال نیروی کارگری یا تکنسین برای اپراتوری خط تولید وارداتی هستند، نه متخصص و دانشمند؛ به همین دلیل سعی برای وارد کردن فناوری پیشرفته به یک کارخانه سنتی، مانند خوراندن غذای سخت به یک کودک شش ماهه است که توانایی هضم و جذب آنرا ندارد.
سرکار در قسمت دیگری از سخنان خود، شرکت های دانش بنیان را به عنوان «حلقه واسط و مترجم میان دانشگاه و صنعت» معرفی نمود و در تشریح نقش حیاتی آنها اظهار داشت: نهاد دانشگاه به صورت طبیعی زبان تجارت، بازار و صنعت را متوجه نمی شود و خروجی پروژه های دانشگاهی نیز اغلب به مستندات نظری و مقالاتی ختم می شود که کاربرد مستقیم صنعتی ندارند. در مقابل، متخصصان شرکت های دانش بنیان که خود برخاسته از دل دانشگاه هستند، هم ادبیات علمی را به خوبی درک می کنند و هم به صورت روزمره با چالش های واقعی بازار، مسایل حقوقی و مدیریت تجارت درگیرند؛ بنابراین، زبان مشترک مفقوده میان دانشگاه و صنعت، در نهاد شرکت های دانش بنیان شکل گرفته است.
رئیس مرکز گسترش فناوری های راهبردی در آخر با ترسیم افق پیش روی این حوزه تصریح کرد: ماموریت و نقش آینده شرکت های دانش بنیان، فراتر رفتن از وضع موجود و سعی برای تبدیل کارخانجات سنتی به صنایع پیشرفته، و همین طور حفظ و ارتقاء جایگاه صنایع ملی در حوزه رقابتهای جهانی بوسیله توسعه درون زا و رسوخ همه جانبه فناوری خواهد بود.
کارخانه فقط شامل یک زمین و سوله است که با واردات ماشین آلات خارجی و استخدام نیروی کارگر، فرایند تولید را شروع می کند؛ اما صنعت زمانی متولد می شود که ما خودمان به قابلیت ماشین سازی نائل شویم و بتوانیم فناوری بومی را در لایه های مختلف فرآیندهای تولید رسوخ دهیم. وی با تشریح وضعیت واحدهای تولیدی کشور افزود: برخی حوزه های موفق مانند صنایع دفاعی و سلامت توانسته اند به سطح قابل قبولی از فناوری بومی و خوداتکایی برسند، اما اکثریت واحدهای تولیدی موجود در کشور، اصولاً بدون ظرفیت ساختاری برای جذب متخصص و پذیرش فناوری های نوین هستند. کارخانه های سنتی عمدتاً بدنبال نیروی کارگری یا تکنسین برای اپراتوری خط تولید وارداتی هستند، نه متخصص و دانشمند؛ بنابراین تلاش برای وارد کردن فناوری پیشرفته به یک کارخانه سنتی، مانند خوراندن غذای سخت به یک کودک شش ماهه است که توانایی هضم و جذب آن را ندارد. سرکار در قسمت دیگری از سخنان خود، شرکت های دانش بنیان را به عنوان حلقه واسط و مترجم میان دانشگاه و صنعت معرفی نمود و در تشریح نقش حیاتی آنها گفت: نهاد دانشگاه بصورت طبیعی زبان تجارت، بازار و صنعت را متوجه نمی شود و خروجی پروژه های دانشگاهی هم اغلب به مستندات نظری و مقالاتی ختم می شود که کاربرد مستقیم صنعتی ندارند.
منبع: 21th.ir
این مطلب بیست و یکم را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قرن بیست و یکم در مورد این مطلب