ردیابی خطاهای حرکتی با رابط مغز و کامپیوتر آسان تر می شود
به گزارش بیست و یکم، تحقیقی جدید نشان میدهد آموزش با رابط مغز و کامپیوتر ردیابی خطاهای کوچک حرکتی را به سرعت بهبود می بخشد.
به گزارش بیست و یکم به نقل از فیز، مغز انسان برای هماهنگ کردن حرکات ماهیچه ها از علائم بصری استفاده می نماید. زمانی که فرمان های حرکتی و بازخوردهای حسی با یکدیگر هماهنگی نداشته باشند، «خطاهای دیداری-حرکتی» (Visuo-motor Errors) رخ می دهد.
تشخیص سریع این خطاها به اصلاح حرکت کمک کرده، در موقعیت های مختلف، همچون جلوگیری از زمین خوردن سالمندان و افزایش دقت در انجام حرکات ظریف، اهمیت دارد. حالا پژوهشی جدید نشان میدهد تمرین با بهره گیری از بازخورد فعالیت الکتریکی مغز، یا به بیان دقیق تر آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، می تواند توانایی افراد در تشخیص این خطاها را بهبود بخشد.
اندازه گیری های انجام شده با الکتروانسفالوگرام (EEG) نشان میدهد هنگامی که افراد متوجه خطایی می شوند؛ چه خطایی که خودشان مرتکب شده اند و چه خطای دیگران، مغز الگوی الکتریکی مشخصی تولید می کند که «پتانسیل در رابطه با خطا» (ErrP) نام دارد. یکی از مؤلفه های این الگو، انحراف مثبت سیگنال موسوم به «مثبتی خطا» (Pe) است که هنگام آگاهی فرد از وقوع خطا ظاهر می شود. محققان اعتقاد دارند که این مؤلفه را می توان از راه آموزش تقویت کرد و بنابراین، دقت تشخیص خطاهای دیداری-حرکتی را افزایش داد.
محققان جهت بررسی این که آیا بازخورد مبتنی بر فعالیت مغز می تواند یادگیری ادراکی را بهبود دهد یا خیر، آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر را با آموزش رفتاری سنتی مقایسه کردند. در این آزمایش، شرکت کنندگان با بهره گیری از یک جوی استیک، نشانگری را در مسیری مستقیم به سوی هدف هدایت می کردند.
در بعضی از آزمون ها، مسیر نشانگر به شکل تصادفی دستکاری می شد تا یک خطای دیداری-حرکتی ایجاد شود. در گروه آموزش رفتاری، شرکت کنندگان بعد از هر آزمون اعلام می کردند که آیا تغییری مشاهده کرده اند یا خیر و سپس بازخوردی در رابطه با درستی پاسخ خود دریافت می کردند. در مقابل، شرکت کنندگان گروه آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، بعد از انجام همان تکلیف مشاهده می کردند که آیا سیگنال EEG آنها وجود پتانسیل در رابطه با خطا (ErrP) را ثبت کرده است یا خیر. هر دو گروه این برنامه آموزشی را به مدت پنج روز متوالی و به شکل روزانه انجام دادند.
پژوهشگران دریافتند هر بار که شرکت کنندگان تغییری را در آزمون تشخیص می دادند، دامنه مؤلفه «مثبتی خطا» (Pe) افزایش می یافت. همین طور با پیشرفت آموزش در طول پنج روز، هم توانایی افراد در تشخیص خطاها بهبود پیدا کرد و هم دامنه این مؤلفه بطور کلی افزوده شد.
نتایج نشان داد آموزش رفتاری، ادراک خطاهای دیداری-حرکتی را در تشخیص تغییرات بزرگ تر بهبود می دهد، اما در شناسایی انحراف های کوچک تر تأثیر قابل توجهی ندارد. در مقابل، آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، پروسه یادگیری را تسریع کرد و توانایی تشخیص خطاهای ظریف تر دیداری-حرکتی را بهبود بخشید. علاوه بر این، داده های EEG نشان داد نواحی مغزی در رابطه با تصمیم گیری و پردازش دیداری-فضایی (Visuospatial Processing) در این پروسه نقش مهمی ایفا می کنند
به طور خلاصه، حالا پژوهشی جدید نشان میدهد تمرین با سودجستن از بازخورد فعالیت الکتریکی مغز، یا به بیان دقیق تر آموزش مبتنی بر رابط مغز و کامپیوتر، می تواند توانایی افراد در تشخیص این خطاها را بهبود بخشد. اندازه گیری های انجام شده با الکتروانسفالوگرام (EEG) نشان میدهد هنگامی که افراد متوجه خطایی می شوند؛ چه خطایی که خودشان مرتکب شده اند و چه خطای دیگران، مغز الگوی الکتریکی مشخصی تولید می کند که پتانسیل در ارتباط با خطا (ErrP) نام دارد. یکی از مؤلفه های این الگو، انحراف مثبت سیگنال موسوم به مثبتی خطا (Pe) است که هنگام آگاهی فرد از وقوع خطا ظاهر می شود.
منبع: 21th.ir
این مطلب بیست و یکم را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قرن بیست و یکم در مورد این مطلب