محققان ایمپلنتی ساختند که بعد از درمان در بدن حل می شود
بیست و یکم: پژوهشگران یک ایمپلنت برای تحریک الکتریکی ارگان هایی مانند اعصاب و ماهیچه ها ابداع نموده اند که بعد از اتمام ماموریتش در بدن ناپدید می شود و نیاز به جراحی برای خارج کردن آن از بدن نیست.
به گزارش بیست و یکم به نقل از فیز، پزشکان برای درمان یا کنترل دامنه وسیعی از بیماریهای قلبی، گوارشی و عصبی همچون آریتمی، انسداد قلب، گاستروپارزی (فلج معده)، صرع و برخی لطمه های عصبی، از روشی موسوم به «تحریک الکتریکی» استفاده می نمایند. در این شیوه، پالس های الکتریکی کوچک به نقاط هدف ارسال می شود تا اعصاب، ماهیچه ها یا اندام های بدن فعال شوند.
بسیاری از شیوه های متداول تحریک عصبی به دستگاه های الکترونیکی متکی هستند که بصورت موقت یا دائمی در بدن کاشته می شوند. این دستگاه ها گاهی مبتلا به اختلال یا ازکارافتادگی می شوند که می تواند عوارض جدی بهمراه داشته باشد و در تعدادی موارد نیاز به جراحی برای خارج کردن آنها از بدن ایجاد نماید.
در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه های «نورث وسترن» و «سانگ کیونکوان» بهمراه محققان چند مؤسسه دیگر، یک سیستم قابل جذب زیستی ابداع نموده اند که برای تحریک الکتریکی اندام ها، ماهیچه ها یا اعصاب خاص در بدن به کار می رود. این محرک بعد از تکمیل دوره درمان بتدریج در بدن حل می شود و ازاین رو نیاز به جراحی برای خارج کردن آن وجود ندارد.
محققان در مقاله خود نوشته اند: «سیستم های بی سیم قابل جذب زیستی برای تحریک الکتریکی می توانند الکتروتراپی را در بازه های زمانی مورد نیاز بالینی ارایه کرده و بعد از آن بدون ایجاد لطمه در بدن حل شوند. چنین سامانه هائی قبل تر در بازسازی بافت عصبی و تنظیم ضربان قلب به کار گرفته شده اند و پالس های تک فازی را به ناحیه هدف ارسال می کنند. ما سیستمی با قابلیت تامین انرژی بی سیم معرفی کرده ایم که با بهره گیری از نور فروسرخ نزدیک (NIR) و توانایی نفوذ آن در بافت های بدن، امکان کنترل برنامه پذیر شکل موج های تحریک الکتریکی را فراهم می آورد.»
این سیستم از چند بخش شامل یک واحد گیرنده بی سیم، فوتوترانزیستور سیلیکونی، مدار الکترونیکی و الکترودهای تحریک تشکیل شده است. دستگاه بطور کامل قابل جذب زیستی است و به تدریج به گونه ای ایمن در بدن حل می شود. همین طور عملکرد آن بوسیله یک منبع نور فروسرخ که خارج از بدن قرار دارد، کنترل می شود.
پژوهشگران همین طور توضیح داده اند که این فناوری به یک فوتوترانزیستور سیلیکونی قابل جذب زیستی متکی است که برای تعدیل نوری جریان الکتریسیته در گره های حساس مدارهای الکتریکی طراحی شده است. بگفته آنها، نتایج آزمایش ها نشان میدهد این رویکرد کنترل دقیقی بر پالس های تحریک فراهم می آورد و امکان اعمال شکل موج های تک فازی، دوفازی و چندفازی را در یک یا چند نقطه هدف فراهم می سازد. با این وجود، کل سیستم تنها بوسیله انتقال بی سیم انرژی به واحد گیرنده تغذیه می شود.
سیستم ابداعی محققان می تواند انواع مختلف پالس های الکتریکی متناوب، همچون پالس های تک فاز، دوفازی و چندفازی را تولید نماید.
حرف آخر اینکه این محرک پس از تکمیل دوره درمان به تدریج در بدن حل می شود و از این رو احتیاج به جراحی برای خارج کردن آن وجود ندارد. محققان در مقاله خود نوشته اند: سیستم های بی سیم قابل جذب زیستی برای تحریک الکتریکی می توانند الکتروتراپی را در بازه های زمانی مورد نیاز بالینی ارائه کرده و پس از آن بدون ایجاد لطمه در بدن حل شوند. همینطور عملکرد آن بوسیله یک منبع نور فروسرخ که خارج از بدن قرار دارد، کنترل می شود. محققان همینطور توضیح داده اند که این فناوری به یک فوتوترانزیستور سیلیکونی قابل جذب زیستی متکی است که برای تعدیل نوری جریان الکتریسیته در گره های حساس مدارهای الکتریکی طراحی شده است.
این مطلب بیست و یکم را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان قرن بیست و یکم در مورد این مطلب